altı çizilmiş cümleler

Atlantis'in Son Prensi Ankor

2007-10-09T08:40:00.000+01:00

"... Güneşsel kürenin ufukta nasıl alçaldığına bak. Tüm arzunla onun durmasını iste, dediğimi yap, bana ne hissettiğini söyle..."
Ankor bir kaç dakika boyunca dediğini yaptı.
"Ne kadar hızlı batıyor. Durmasını ne kadar istersem hareketi o kadar hızlanıyor gibi geliyor."
"Şimdi tersini dile. Ümitsizce batmasını iste... "
"Şimdi isse hareketsiz gibi görünüyor..."
"Sevgili Ankor! Görüyorsun ya, arzuların seni acı ve aldatmacaya itiyor. Sen yaklaşmalarını istersen nesneler uzaklaşarak belirsizleşir, itici olanlar ise yaklaşır. Eğer dinginliğin kucağında hareketsiz durmayı başarabilirsen onları doğru boyutlarında görürsün. Böylece haz ve acı, sağlam ve kusursuz dengeni bozamaz."

Atlantis'in Son Prensi Ankor - Jorge Angel Livraga
Sayfa - 112

küçük prens

2007-06-28T09:58:00.000+01:00

"Sonunda küçük prensin gezegeninde, öteki gezegenlerde olduğu gibi, iyi ve kötü bitkilerin varolduğunu öğrendim. İyi bitkilerin tohumları daha iyi, kötü bitkilerin tohumları daha kötü oluyormuş. Ama bu tohumlar göze görünmüyormuş. Toprağın kuytularına gizlenmiş dururlarken arada bir birkaçının uyanacağı tutarmış. Bu tohum başlangıçta biraz çekingenlik gösterse de, kendi halinde güneşe doğru uzamaya başlarmış. Eğer bu bitki yalnızca bir turp ya da bir gül goncası olsa büyümesinde hiçbir sakınca yokmuş. Ama öyle kötü bitkilerdense hemen ortadan kaldırılmalıymış. Şu sıralarda küçük prensin gezegeninde çok korkunç bir bitkinin tohumları sarmış ortalığı. Baobap tohumlarıymış bunlar. Toprağın içi bunlarla doluymuş. Fark etmekte biraz geciktiniz mi, iş işten geçer, bir daha onlardan kurtuluş olmazmış. Bütün gezegeni sararlar, kökleriyle de içerden sıkıca kavrarlarmış. Eğer gezegen küçücük, baobaplar da çok sayıdaysa işte o zaman ufalanıverirmiş gezegencik...
Sonraları küçük prens konuyu, "Bu bir çeşit disiplin," diye açıklamıştı. "Sabah uyandığınızda nasıl yüzünüzü yıkayıp temizlik yapıyorsanız, gezegene de aynı şeyi yapmalısınız; hem de daha büyük bir özenle. Bütün baobapları hemen sökmelisiniz, yoksa bir süre sonra iyice gül fidelerine benzerler. İşte o zaman hangisinin gül, hangisinin baobap olduğunu anlamak da güçleşir. Sıkıcı bir iş bu, ama çok kolay.""

Küçük Prens - Antoine de Saint Exupery
Mavibulut Yayıncılık
Çeviren - Fatih Erdoğan
Sayfa - 22/23/24

devlet

2007-05-14T09:06:00.000+01:00

"...ilk bakışta ölçü, öteki değerlerden daha çok bir düzene, bir ahenge benzer.
- Nasıl?
- Ölçü, dedim, isteklerimize, tutkularımıza vurduğumuz bir çeşit dizgindir.Bu anlamın izlerini halk deyimlarinde buluruz. Örneğin, kendini tutma, kendine hâkim olma gibi... Ne dersin?
- Doğru.
- Kendine hâkim olma tuhaf bir deyim değil mi? Kendine hâkim olan, kendinin kölesi olmuş olmuyor mu? Kendinin kölesi olan efendisi de demektir. aynı adam hem köle oluyor, hem efendi.
- Sahi öyle!
- Bana kalırsa, bu deyimi şöyle anlamalı: Bir insanın içinde iki yan vardır: Biri iyi, biri kötü: İyi yan, kötü yanı buyruğuna aldı mı, buna kendine hâkim olma diyoruz, bunu yapanı da övmüş oluyoruz.Tersine, kötü eğitim görme, kötülerle düşüp kalkma yüzünden iyi yan zayıflar da, kötü yanın buyruğuna girerse, böyle birine de kendinin kölesi deriz..."

Devlet - Platon
Türkiye İş Bankası / Kültür Yayınları
Çeviren - Sabahattin Eyüboğlu/M.Ali Cimcoz
Sayfa 129 /430e-431a

devlet

2007-05-14T08:56:00.000+01:00

"- Öyleyse şu sonuca varıyoruz: Biri çıkar da, doğruluk, herkese borçlu olduğumuzu vermektir, derse, bundan da doğru adamın borcu, düşmana kötülük, dosta iyilik olduğunu anlarsa, bu sözü söyleyen, akla uygun söz söylemiş olmaz. Söylediği gerçeğe aykırıdır; çünkü, bir kimseye kötülük etmenin hiçbir durumda doğru olmadığını gördük."

Devlet - Platon
Türkiye İş Bankası / Kültür Yayınları
Çeviren - Sabahattin Eyüboğlu/M.Ali Cimcoz
Sayfa 13 /335e

XXXV

2007-04-27T11:41:00.000+01:00

"Bir hekim bir hastaya gider ve ona şunu söyler: "Sıtmanız var. Bugün hiçbir şey yemeyiniz, yalnız su içiniz." Hasta ona inanır, teşekkür eder ve ücretini verir. Filozof da bir kültürsüze şöyle der: "Azgın isteklerinizin sonu yok. Kaygılarınız bayağıdır. İnançlarınız sahtedir, yanlıştır." Kültürsüz öfkelenerek çıkıp gider ve alçaltıldığını söyler. Bu ayrılık nereden geliyor? Çünkü hasta ağrısını duyar, ama bilgisiz bu acıyı duymaz."

Düşünceler ve Sohbetler - Epiktetos
İnkılâp Kitabevi
Çeviren - Burhan Toprak
Sayfa 88

kürk mantolu madonna

2007-03-16T14:45:00.000Z

"...İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu."

Kürk Mantolu Madonna - Sabahattin Ali
YKY
Sayfa 12

mektup II,17

2007-03-02T11:43:00.000Z

"Fukaralığı katlanılmaz kılan şey, zenginliği de çekilmez hale koyar. Değil mi ki hastayı tahta bir döşekte de yatırsan, altın bir döşekte de, hiç bir şey değişmez -onu nereye götürürsen götür, hastalığını da birlikte götürecektir- tıpkı öyle, hasta bir ruh da, zenginlik ya da fukaralık içinde olsa da, derdi hep onun ardından gelecektir."

Ahlâki Mektuplar / Epistulae Morales - Seneca
Türk Tarih Kurumu
Çeviren - Türkân Uzel
Sayfa 59

Mektup II,13

2007-02-21T13:37:00.001Z

"... Sana bir şey salık vereceğim: vaktinden önce mutsuz olma! Başında dolandığını sanıp korktuğun felaketler, belki hiç gelmeyecek başına, hiç olmazsa şimdiye değin gelmediği kesinlikle. 5. O halde kimi korkularımızbize gerektiğinden çok acı veriyor, kimisi de, hiç gerekmediği halde! Acımızı ya büyütüyoruz ya vaktinden önce acı çekiyoruz ya da acıyı kendimiz yaratıyoruz."

Ahlâki Mektuplar / Epistulae Morales - Seneca
Türk Tarih Kurumu
Çeviren - Türkân Uzel
Sayfa 48

Mektup I,8

2007-02-14T09:18:00.000Z

...
"5. O halde sağlıklı, iyilik veren bir yaşam kuralı olarak şunu tutalım aklımızda: Sağlıklı kalmak için ne kadar yeterli ise, o kadar hoşgörülü olun bedeninize karşı! Biraz sertçe davranmak gerektir bedene, yoksa ruhun öğütlerine pek uymayabilir. Gıda, açlığı yatıştırsın, içecekler susuzluğu gidersin, giysi soğuğu geçirmesin, evler kötü havalara karşı bir sığınak olsun diyedir. Bir ev kerpiçten mi yapılmıştır yoksa soylu alaca mermerden mi, önemli değildir aslında. Bilesin ki insanın üstünü saman da örtebilir pek âlâ, altın yaldızlı tavanlar da; gereksiz bir çabanın süs diye, süsleme diye yarattığı her şeyi horgörün. Hayran olunacak tek şey ruhtur, büyük bir ruh için, büyük hiç bir şey yoktur diye düşünün."
...

Ahlâki Mektuplar / Epistulae Morales - Seneca
Türk Tarih Kurumu
Çeviren - Türkân Uzel
Sayfa 38

XXXV

2006-12-29T09:25:00.000Z

"Bir deli; değil mi ki hür adam, başına gelen her şey istediği gibi olandır, diyordu, ben de başıma gelen her şeyin istediğim gibi olmasını bekliyorum. Dostum özgürlükle delilik birlikte bulunmazlar. Özgürlük yalnız güzel değil aynı zamanda akla uygun bir şeydir. Başımıza gelenlerin tasarladığımız gibi olmasını dilemek kadar budalalık, körlük yoktur. Dion kelimesini yazmaya kalkarsam istediğim gibi değil bir harfini bile değiştirmeden olduğu gibi yazmak zorundayım. Bütün sanatlarda ve bütün bilimlerde de bu böyledir. Sen ise her şeyin en büyüğü ve önemlisi olan bir konuda, özgürlükte; fantezinin hüküm sürmesini istiyorsun. Hayır dostum! Özgürlük olayların senin hoşuna gittiği gibi gelmesinde değil, ama olduğu gibi gelmesindedir."

Düşünceler ve Sohbetler - Epiktetos
İnkılâp Kitabevi
Çeviren - Burhan Toprak
Sayfa 58/59

Sinağrit Baba

2006-10-28T09:05:00.000+01:00

"O sırada büyük büyük ışıklar saçan bir olta aşağıya inmişti. Sinağrit Baba ümitle koştu. Bu oltayı kokladı. Hiç tanıdığı birisi değildi. Yemi ağzına aldığı zaman bu olta sahibinin tam aradığı adam olduğunu bir an sandı. Bu anda da yakalandı. Kepçeden sandala düştüğü zaman Sinağrit Baba büyük gözleriyle kendisini yakalayana sevinçle baktı. Sinağrit Baba etrafı kırmızı, içi aydınlık siyah gözleriyle bir daha baktı. Birdenbire ürperdi. Hiddetinden ayaklarını yere vuran bir genç kız gibi sandalın döşemesini dövdü. Belki bizim bile bilemediğimiz bir işaret görmüştü kendisini tutan oltanın sahibinde: Bu adam şimdiye kadar hiç imtihan geçirmemişti. Ömrü boyunca, cesur, cömert. Sinağrit Baba'nın istediği şekilde mağrur yaşamıştı. Ama Sinağrit Baba bu adamın ne korkunç bir ikiyüzlü köpek olduğunu bizim göremediğimiz bir yerden anlayıvermişti. Bütün devirler ve seneler boyunca kendisini tutan oltanın sahibi ne cesaretini, ne cömertliğini, ne gururunu tecrübeye, bir imtihana tâbi tutturmamış, her devirde talihi yaver gitmiş birisi idi. Kimdi, ne idi? Sinağrit Baba bilemezdi. Ama, belki de ölünceye kadar cömert, cesur, mağrur yaşayacak olan bu adamın şu ana kadar bir defa bile imtihana sokulmadığını anlamıştı. Belki de sonuna kadar bu imtihandan kurtulacaktı. Sinağrit Baba böylesine hiç rastlamamıştı. Ölmeden evvel adama bir daha baktı. Namuslu, cesur, cömert ölecek olan bu adamın hakikatte korkakların en korkağı, namussuzların en namussuzu olduğunu alnında okuyordu. Bu adam o kadar talihli idi ki daha, ikiyüzlülüğünü kendi kendisine bile duyacak fırsat düşmemişti. Yoksa Sinağrit Baba yakalanır mıydı? Sinağrit Baba hırsından tekrar tepindi. Bağırmak ister gibi ağzını açtı. Kapadı. Sinağrit Baba son nefesini, böylece hiçbir insanlık imtihanı geçirmemişin sandalında pişman ve mağlup verdi."

Mahalle Kahvesi-Sait Faik Abasıyanık
Yapı Kredi Yayınları-Nisan 2003
İlk basım 1950-Varlık Yayınları
Sayfa 104/105

ölüler evinden anılar

2006-10-17T18:10:00.000+01:00

"Gün boyunca en kederli an, akşamın geceye döndüğü, mumların yakıldığı zamandı. Erkenden yatılıyordu. Uzakta, kapının yanında, parlak bir nokta gibi, bir kör kandil yanıyor, bizim bulunduğumuz uç ise tam karanlıkta kalıyordu. Hava mide bulandıracak kadar ağırlaşıyordu. İşte uyku tutmamış bir hasta, kalkıyor. Bir buçuk saat yatağının içinde, sırtında sabahlık, patiska takkeli kafasını düşüncelerine dalmış gibi eğmiş, oturuyor. Onu bir saat seyrediyorum ve vakit öldürmek için, acaba ne düşünüyor, bulmaya çalışıyorum. Yahut düş kurmaya, geçmişimi belleğimde yeniden yaşamaya koyuluyorum. Anıların büyük, duru, belirgin görünümü şekilleniyor, başka zaman olsa, unutacak olduğum veya hafif duyacak olduğum bazı ayrıntıları yeniden görüyorum..."

Ölüler Evinden Anılar - Dostoveyski
Varlık Yayınevi-1969
Çeviren- Nihal Önol
Sayfa 308/309